Achter mijn werk als gedragstherapeut schuilt niet alleen opleiding en ervaring, maar vooral ook een leven lang leren van de dieren die mijn pad kruisten.
Elke hond en kat die deel uitmaakte van mijn leven heeft mij iets geleerd over gedrag, emoties, communicatie, veerkracht, trauma, vertrouwen en verbinding. Sommigen waren mijn grootste uitdagingen, anderen mijn rustpunt of dagelijkse glimlach — maar stuk voor stuk hebben ze mee gevormd wie ik vandaag ben, zowel als mens als therapeut.
Deze pagina is daarom een eerbetoon aan mijn bijzondere leermeesters.
Dankbaar
Al deze dieren hebben mee vorm gegeven aan mijn visie op gedrag, welzijn en begeleiding.
Zij leerden mij dat achter elk gedrag een emotie schuilt, dat vertrouwen nooit afgedwongen kan worden en dat echte verbinding ontstaat wanneer we dieren proberen begrijpen in plaats van controleren.
Voor altijd mijn leermeesters.
Gabbertje
°07/2010 – †16/05/2012
Gabbertje werd samen met zijn broers en zusjes gedumpt in een bos toen ze amper enkele weken oud waren. Toen men hen vond, was hij de enige overlevende.
Door het zware voedseltekort en trauma op zo’n jonge leeftijd liep hij ernstige gezondheidsproblemen op. Veel te vroeg moest ik afscheid van hem nemen.
Maar ondanks zijn korte leven liet hij een diepe indruk na. Gabbertje leerde mij hoe kwetsbaar dieren kunnen zijn — en tegelijk hoe sterk hun vermogen tot vertrouwen en liefde blijft, ondanks wat hen werd aangedaan.
Daantje (Border Collie)
°18/06/2004 – †26/10/2010
Mijn superslimme Daan.
Een hond met een ongelooflijke intelligentie, gevoeligheid en werklust.
Daantje leerde mij kijken naar de subtiele communicatie van honden en hoe belangrijk mentale uitdaging en begrip zijn voor gevoelige hondenrassen.
Een grote leermeester in mijn zoektocht naar écht luisteren naar honden en vooral in mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling!

Boomer (Bearded Collie)
°09/03/1997 – †23/11/2010
Boomer bracht humor, zachtheid en optimisme in huis.
Hij herinnerde mij er elke dag opnieuw aan dat samenleven met dieren niet alleen draait om trainen of begeleiden, maar ook om genieten van de kleine momenten, speelsheid en verbondenheid.

Wizzie (Kruising)
°04/1991 – †11/06/2004
Mijn lieve Wizzie had het bijzondere talent om iedereen spontaan te laten glimlachen.
Hoe moeilijk of zwaar een dag soms ook was, zij bracht altijd rust en warmte. Ze herinnerde me eraan hoe sterk de emotionele impact van dieren op mensen kan zijn.
Mijn jeugdhuisdieren
Ook mijn eerste dieren speelden een belangrijke rol in mijn liefde voor dieren en gedrag:
Bouvier Sara, Bouvier Bram, Welsh Terrier Laysa, Labrador Vicky, Golden Retriever Urka en mijn katten Molly en Kathy.
Zij vormden de basis van mijn fascinatie voor de unieke persoonlijkheid en gevoelswereld van elk dier.
Seki (Mix)
Seki, mijn kleine Spaanse dame, adopteerde ik via SHIN (Spaanse Honden In Nood).
Toen ze bij mij aankwam was ze graatmager en bijna volledig kaal. Maar met tijd, veiligheid en rust bloeide ze snel open.
Seki had een bijzonder sociaal karakter en wist werkelijk elke hond uit te nodigen tot spel — van Boomer en Daantje tot Gabbertje, Lientje en Roxy. Zelfs op zeer hoge leeftijd bleef ze speels en levenslustig.
Bijna twintig jaar lang mocht ik genieten van haar vrolijke aanwezigheid.
Lientje (Border Collie)
Lientje adopteerde ik uit een asiel met een no-killbeleid.
Voor ze bij mij terechtkwam had ze al een zwaar leven achter de rug: jarenlang leven achter tralies, repetitief gedrag door chronische stress en meerdere mislukte plaatsingen omdat ze beet uit angst.
Toen ik haar ontmoette zag ik geen “gevaarlijke hond”, maar een hond die nooit geleerd had dat de wereld veilig kon zijn.
Sinds februari 2011 gingen we samen stap voor stap aan de slag. Geen snelle oplossingen, maar kleine overwinningen, wederzijds vertrouwen en vooral veel geduld.
De angst bleef diep aanwezig, maar samen vonden we een evenwicht waarin ze eindelijk rust en levenskwaliteit kon ervaren. Ze leerde genieten van speurwerk, veiligheid en voorspelbaarheid.
In mei 2015 moest ik onverwacht afscheid van haar nemen. Tot vandaag blijft ze één van de honden die mijn visie op angst, trauma en gedragsbegeleiding het diepst heeft beïnvloed.
Roxy (Dwergpinscher)
Roxy kwam oorspronkelijk tijdelijk bij mij wonen als herplaatser.
Door haar probleemgedrag en bijtincidenten binnen het gezin leek een nieuwe thuis vinden bijzonder moeilijk. Het plan was om haar eerst te rehabiliteren en daarna opnieuw te plaatsen.
Maar toen ik zag hoe sterk haar welzijn verbeterde in een omgeving waar ze zich veilig voelde, besloot ik haar definitief te houden.
Niet alle problemen verdwenen volledig, maar haar levenskwaliteit veranderde enorm. En dat blijft voor mij één van de belangrijkste lessen binnen gedragstherapie: welzijn en emotionele veiligheid komen altijd op de eerste plaats.
Lena
Lena werd geadopteerd uit het asiel en mocht negen mooie jaren bij ons beleven.
Aanvankelijk was ze erg bang, maar geleidelijk groeide ze uit tot een ongelooflijk aanhankelijk, slim en leergierig katje.
Nog steeds schittert ze in mijn educatieve filmpjes waarin katten leren vrijwillig in hun draagmand te gaan. Haar favoriete plekje? Op mijn schouders, terwijl ik werkte.
Het afscheid kwam veel te vroeg, maar de herinneringen blijven onbetaalbaar.
Xena — Warrior Princess
Xena viel me meteen op in het asiel. Niet door haar foto, maar door haar omschrijving: een extreem angstige kat met weinig kans op adoptie.
Haar asielnaam was “Queen Doritos” — een naam die totaal niet bij haar paste. Daarom kreeg ze een naam die haar kracht weerspiegelde: Xena, Warrior Princess.
Ze werd langzaam en volledig op haar tempo geïntroduceerd in huis. Kamer per kamer ontdekte ze haar nieuwe wereld.
Vandaag geniet ze ervan om dichtbij me te zijn terwijl ik werk — liefst bovenop mijn papieren natuurlijk.
Xena herinnerde mij eraan hoeveel geduld, veiligheid en respect voor grenzen kunnen betekenen voor een dier dat leeft met diepe angst. Het vertrouwen dat zij mij gaf, beschouw ik als een geschenk.







